Olrik 383

Olrik 383

Pierwotne imię: Murk S.J.
Data urodzenia: 13. 04. 1996 r.
Rok uzyskania licencji: 2001 r.
Ocena na potomstwie: 2005 r.
Wzrost: 1.63 m
Ojciec: Jakob 302 Sport
Matka: Yfke S.J., 199118810, Ster
Ojciec matki: Peke 268
Linia żeńska: 83 (S-S-S-S)
Inbred: 1.76%, spokrewnienie w obrębie rasy 16.3%
Skuteczność zaźrebień: ~ 80%
Przekazywanie odmian: 1.7% (odmiany dopuszczalne 4.6%)
Uznani synowie: -
Poziom ujeżdżenia: Ujeżdżenie klasa Z2, powożenie tytuł Sport

Hodowca: S. Jansma, Donkerbroek, NL
Właściciel: B. Hofstee, Gorredijk, NL
Koszt nasienia: 800 €
Stacja: Hengstenstation Marksate, De Leijen 89, 8401 BA Gorredijk, tel. 0031-513 46 21 08

Olrik 383

 

Murk S.J. urodził się 13 kwietnia 1996 roku a po zdaniu testów użytkowych w 2001 roku został zarejestrowany jako Olrik 383. Ogier ten wprawdzie urodą nie dorównuje topowym ogierom fryzyjskim, ale prezentuje solidny typ rasowy i bardzo dobrą jakość chodów. Jest ogierem dynamicznym, lubiącym pracę, o dobrym charakterze. Olrik zazwyczaj oceniany był „zaledwie” na II premię, tylko raz udało mu się sięgnąć po I premię 21 stycznia 2006 roku w Leeuwarden. Także w 2006 roku otrzymał tytuł Sport za osiągnięcia w powożeniu.

Jego pochodzenie jest kombinacją Jakoba 302 Sport i Peke 268 czyli połączeniem krwi bardzo cennych rodów męskich Ritske 202 Preferent i Age 168. Po Jakobie Olrik odziedziczył zdolności sportowe, fantastyczny charakter i chęć do pracy, a dziedzictwo Peke widzimy najczęściej w postaci szlachetnych głów, świetnej pracy kończyn i zdolności użytkowych. Olrik 383 Sport wywodzi się z linii żeńskiej 83, która wyróżnia się dużą płodnością. Znana jest także z konsekwentnego przekazywania jakości ruchu. Z linii tej pochodzą także takie ogiery jak Gerlof 294, Remmelt 323 i Tsjomme 329. Olrik  posiada tzw. „pełną linię żeńską”, co oznacza, że w 4 pokoleniach wstecz klacze w jego rodowodzie utytułowane są na poziomie Ster i choć żadnej z nich nie udało się, jak do tej pory, uzyskać tytułu Preferent, to jednak zasłużyły się w hodowli tej rasy - chociażby prababka Olrika klacz Hendrina po Ulrig 204, skojarzona z Hearke 254 Sport Preferent dała Gerlofa 294, późniejszego ojca doskonałego Teunisa 332 Sport!


Na uwagę zasługuje fakt, że Olrik jest jednym z nielicznych ogierów, który odmawia skoku na fantom, stąd też planując nim stanówkę należy mieć świadomość tego, że krycie odbywa się tylko w sposób naturalny. Jest to równocześnie alternatywa dla tych hodowców, którzy w swojej stajni posiadają klacze mające problem z zaźrebianiem się drogą sztucznej inseminacji.

Kolejnym zagadnieniem wymagającym omówienia w przypadku tego ogiera jest chów wsobny, który jest jednym z głównych problemów w hodowli rasy fryzyjskiej. Otóż Olrik, z uwagi na swoje pochodzenie, prezentuje bardzo niski poziom spokrewnienia
w obrębie rasy, wynoszący zaledwie 16,3%, stąd też jego kojarzenie z wieloma klaczami będzie się kształtowało na bardzo niskim poziomie inbredu - co zasługuje na najwyższy priorytet! Ponadto Olrik jest wolny od krwi Jochema, która jest nazbyt popularna i obecnie nie jest faworyzowana, to czyni go jeszcze cenniejszym ogierem.

W 2005 roku Olrik na podstawie oceny na potomstwie otrzymał dożywotnią licencję na krycie. Spośród 20 jego potomków poddanych testom ABFP średni wynik ukształtował się na dobrym poziomie 72 pkt.  Potomstwo tego ogiera nie należy do wysokich, choć nierzadko są to konie długonożne. Są to osobniki o ładnych głowach i dobrym połączeniu głowa-szyja, choć czasem ze zbyt krótką szyją. Jeśli chodzi o budowę dominują konie przebudowane w zadzie o słabo „związanych” grzbietach, raczej wąskich lędźwiach i spadzistych zadach. Konie te prezentują dobrą budowę kończyn o długich pęcinach i dużych kopytach (choć zdarzają się osobniki o krowiej postawie). Mimo, iż budowa potomków Olrika nieco rozczarowuje w świetle dzisiejszych standardów, niewątpliwie możemy liczyć na poprawę jakości ruchu - zarówno w stępie, jak i w kłusie a nawet galopie. Zwłaszcza za kłus ogier ten prezentuje wyjątkowo wysokie wartości hodowlane (109). Oznacza to , że przy 86% wiarygodności, jego potomstwo osiągnie wartość 109 za kłus, gdzie 100 jest wartością średnią dla rasy. Jeśli więc masz klacz ze słabym kłusem - zwróć uwagę na tego ogiera! Jego dzieci odznaczają się także dobrym charakterem, rzetelnością i chęcią do pracy. Pod kątem użytkowania jego potomstwo również prezentuje się bardzo dobrze zarówno w ujeżdżeniu, jak i w zaprzęgach. Jedynie użytkowa wartość stępa jest poniżej przeciętnej, natomiast wartości 108 za kłus i galop są godne pochwały. Procent potomstwa z tytułem Ster u klaczy jest bardzo dobry i oscyluje wokół 50%. Olrik nie posiada jeszcze uznanego syna, chociaż jego męscy potomkowie często kwalifikują się do kolejnych rund młodych ogierów - miejmy nadzieję, że w przyszłości pojawi się godny następca tego interesującego reproduktora.

Diagram wartości hodowlanej:

Olrik 383

Ocena:

W 6.7 - T 7.1 - C 7.0 - R 7.1 - D 7.0 - P 7.0 - S 7.1 - W 7.0 = 76.8
Pierwsze 3 wartości - chody (stęp, kłus, galop)
Kolejne 4 wartości - próby pod siodłem i w zaprzęgu
Następnie W - chęć do pracy i suma

Statystyki:

Klacze Stb: 36
Klacze Stb Ster: 31 (46.3%)
Klacze Stb Model i Preferent: 0
Klacze nie zarejestrowane: 3
Wałachy bez tytułu Ster: 1
Wałachy z tytułem Ster: 6
Potomkowie z licencją na krycie: 0
Ogiery vb Ster: 17
Potomstwo z tytułem Sport: 1

Źrebięta:

I premia: 46
II premia: 171
III premia: 89

Kryć rocznie:

2001: 73
2002: 72
2003: 86
2004: 72
2005: 58
2006: 88
2007: 69
2008: 62
2009: 71

 
Opracowanie tekstu: Adam W.